Nöbetçi Eczaneler
Tarihler 17 Ağustos 1999 saatler 03:02 gösteriyordu.
Kandili Rasathanesi verilerine göre 7.2 şiddetinde yaşanan deprem.
Yıkılan binalar ve altında kalan insanlarımız.
Yirmi altı yıl önce, karanlık bir gecede millet olarak en büyük acılardan birini yaşadık.
Millet olarak unutmadık.
Millet olarak unutmayacağız…
O gece binlerce canımızı yitirdik, binlerce yuvamız dağıldı.
O gece, yalnızca evlerimiz değil; kalplerimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de enkaz altında kaldı.
O gün her enkazın başın da bir ses..
Sesimi duyan var mı?
Belki bir umut bir ses gelirde bir can daha kurtulur diye.
Sesimi duyan var mı?.
Bazen 17 Ağustos Marmara deprem bizlere şu soruyu sorduruyor.
17 Ağustos’u hatırlamak, yalnızca acıyı anmak mı?
Hatırlamak; kaybettiklerimize vefa borcumuz arkasında bir Fatiha okumak mı?
Hatırlamak; yaşananlardan ders çıkartmak olamaz mı?
Hatırlamak; bir daha aynı acıları yaşamamak için bir olmak, birlik beraberlik içinde dayanışmayı içinde olmalı.
Bunu millet olarak asrın felaketinde gördük.
Elhamdülillah.
Her yıl 17 Ağustos’un yıldönümünde, kaybettiklermizi bir kez daha rahmet, minnet ve saygıyla anıyoruz anacağız da.
Keşke bu günü tam manası ile anlamış olsaydık.
O vakit asrın felaketinde bu kadar canımızı kaybetmez deprem ülkesinde deprem ile yaşamayı öğrenir ona göre yapılarımızı inşa ederdik.
17 Ağustos Marmara Depremi’nde sonraki hayatını kaybeden vatandaşlarımızı yine Rahmet ile anıyoruz.
Rabbim bir daha bu millete böyle bir doğal afetler göstermesin inşallah..
