Sesimi duyan var mı?…Varken kıymet bilin…

Unutmadık ı-unutmayacağız…

Hele gel gör aney bak neler oldu? Evimiz barkımız Malatyamız virane oldu…Acıyı yaşayan ve taşıyan bilir…1 saniye sonrasını bilmiyorsak varken kıymeti bilin…

Yıllardır biriktirdiğim arşivimden geriye kalan bir şeyim yok…Hepsi yıkılan evimle yok oldu…

Kader bir gecede  en ağır yükü yükledi Malatya’nın sırtına…

6 Şubat’tan bu yana…Sabaha karşı yazı kışı yok hep üşüyorum…Saatler 13.24’ü gösterdiğinde yıkılıyorum…Ayakta duramıyorum…

11 ili etkileyen 7,7 ve 7,6 büyüklüğündeki depremlerin acısıyla sarsıldı. Yaklaşık 14 milyon vatandaşı etkileyen 6 Şubat depremlerinde 53 bin 537 kişi hayatını kaybetti, 107 bin 213 kişi yaralandı…Yaşamak bu ise yaşıyoruz…Allah verdiği nefesi alana kadar yaşıyoruz…Gece yok gündüz yok…Acının tarifi yok…Biz hala acımızla öfkemizle-hüznümüzle 6 Şubat’tan bu yana ayaktayız…6 Şubat’tan bu yana…Utanmayanlar da var…Enkaz altında iken haksız kazançla yaşayanlar…Tam olarak durum  bu…6 Şubat’ın üzerinde milyonlar kazananlar o paralar size yar olmaz bilin…13 saatlik yolu 9 saatte gelip yardıma koşan, çağasının çocuğunun rızkını deprem bölgesinde yaşayanlara gönderenler sizleri de unutmadık…Allah razı olsun…Yardım sırasında “Abi ekmeğimiz var…Bana su verin” diyen çocuk senide unuttuk…Hakkı olmadığı halde kolileri deposunu istif edenler sizi de unutmadık…Yıkılan ve tarlaya dönen viran olan yerleri de unutmadık…Unutmadık enkaz da çıkartılmayı beklerken soğukta ölenleri de unutmadık…Enkazda çıkartılanların sevinçle hüzünlerini de unutmadık…İlk depremde enkazda kalanları çıkartan ve sonra 2’nci depremde ölenleri de unutmadık…Çaresizlik nedir bilir misiniz işte o çaresizliği 6 Şubat’ta iliklerimize kadar yaşadık…Çok soğuktu 6 Şubat…Siz benim nasıl yandığımız nerden bileceksiniz…Şükrümüz var…Allah’ımıza…Evlerimizi kaybettik ama canlarımız sağ…Depremde kayıp ettiğimiz akrabalarımı, arkadaşlarımı yakınlarımı ve tüm ölenleri rahmetle minnetle anıyoruz…Son yüz yılın en büyük 2 felaketini Türkiye’miz yaşadı…Vatan sağ olsun…Millet dayanışması nedir dünya gördü…Sesimizi duyan var mı? Milli yas ,lan edildi…Bayraklar yarıya indirildi…Acı günümüzde Millet olarak bir olduk…Devletimiz yetişti şehirlerimiz yeniden ayağa kaldırıldı…Her yan şantiye…Türkiye 6 Şubat’ta birleşti 11 il oldu biz oldu…Milletin sırtında rant sağlayanlar bu millet sizi unutmadı sizi…Depremi biz yaşadık…Depremi biz yaşadık diyenlere diyorum ki…O evler sağlam yapılsaydı bu acılar yaşanmazdı…Birinci depremle enkazda kalıp çıkartılmayı bekleyenler ikinci deprem de öldüler…Kime ne diyeyim gardaş…Madenciler sizi de unutmadık…Başka illerin belediyelerden gelenler sizleri de unutmadık…

Bize kaldıramayacağımız yükü verme Allah’ım…Yazacak çok şey var sayfalar yetmez…Siz bu acıyı unuttuğumuzu mu sandınız…Yıkılan şehir bizim anılarımızı da…

Güç kuvvet Allah’ındır…

Unutmadık-unutturmayacağız 6 Şubat’ı…Bir daha yaşanmaması için…04.17 ve 14.27’de yaşanan çığlıkları unutmadım…

6 Şubat kimini toprak altında kimini toprak üstün de acımadan hayatlarını bitirdin…Şubat kimileri için en kısa ay bizim için ise en uzun ay…Takvim de Şubat’ı çıkartmak istiyoruz…6 Şubat’ı rabbim bir daha yaşatmasın…Bugün kederliyim-hüzünlüyüm…Yarım kalan hayatlar…Yastadır ey deli gönül yastadır…Takvimler değişse de yüreğimiz de ki enkazlar duruyor…Acıyı saymadık…Çünkü acı sayıya sığmaz…6 Şubat’ta çaresizliği yaşadık…Yıkılan binaların altında kalanları kurtaramadık…Bugün benim efkarım var…Kime ne söyleyeyim kime ne diyeyim…Zaman durdu…Enkaz altında can veren annesinde koparılamayan çocuk…Annesinde koparılınca ölen çocuk senide unutmadık…6 Şubatta kuyruklarda beklediğimizi de unutmadık…Çakarlı araçlarla geçenleri de unutmadık…6 Şubat’ta 1 tek yardım aldım…O da İletişim Başkanlığının verdiği powerbank’tı…Elektrik olmadığında telefonumuzu şarj etmek için…Başka da 1 yardım almadım…Gelen yardımları cukka yapanlar sizi de unutmadık…Bu şehre konteyner kent kuran yardım yollayanlar sizleri de unutmadık…Depremde kendisine TYP’de kadın şoför alan müdür senide unutmadık…Devletin verdiği desteği dahi almayan onca yıkılan evi için devlette ev talep etmeyen birilerinde birisi de benim…Unutmadan bunu da yazayım…Devlet millet el ele yaralar sarılıyor şehirlerimiz ayağa kalkıyor…Umutlar yeşeriyor…Deprem sürecinde halkı kazıklayan rantçılar sizi de unutmadık…Hakkı olmadan mal götürenleri de unutmadık…Unutmayacağız…

Vatanımızla Bayrağımızla…Geleceğe güçlü bakıyoruz…Allah var gam yok…

Ha bizi unutanları da biz dünden unuttuk…Sorun yok… Acı ilk günkü gibi…3 yıl geçti… Yaşanan acı ve yıkım, yüreklerimizde hala taze bir iz bırakmış durumda…O iz yaşadıkça bizle var olacak…

7,7 ve 7,6 büyüklüğündeki depremler, 500 atom bombası gücünde bir etki yarattı…Sarsıntılar, 11 il ve 14 milyon insanı doğrudan etkilerken 105 saniyede, 53 bin 537 kişi yaşamını yitirdi…Unutmadık unutmayacağız…

Enkaz altında sadece binalar değil, birçok hikaye ve umut da kayboldu…Bizlerde…Şu an şehirde Mahallelerimiz semtlerimiz kayboldu…Adresleri bilemez bulamaz olduk…

Güzel vatanım…53 bin 537 kişinin can verdiği acı olayın ardından tüm Türkiye birlikle deprem bölgesine yardım oldu yağdı…

Şu kuruluş bu kuruluş sınıfta kaldı…Milletin yardımı millete ulaştı…İsmini dahi anmak istemediğim o kuruluşlar kime yardım etti o kadar da Milletin umurunda olmadı…O kuruluşlar bir an önce kapatılmalı ve yeniden başka isimlerle afet birimleri oluşturulmadı…

Doğusundan Batısından Kuzeyinden Güneyinden…Yardımlar geldi…

Bu büyük felaketin yıl dönümünde binlerce depremzede sokaklara çıkarak kaybettikleri için dualar edip o acı geceyi o geceyi andı…

Kabul edelim…Depremin yaraları aynı zamanda insanların ruhlarında da derin izler bıraktı…Kapanmaz yaralar sundu…

Bu acıyı ve kayıplarımızı asla unutmayacağız…Onların hatıraları, yüreklerimizde daima yaşayacak…

Malatya’mızda ve diğer illerimiz de…Evini iş yerini yakınlarını kaybedenlere Allah’ım yar ve yardımcı olsun…Depremde hiçbir şeyini kaybetmemesine rağmen ortalıklara düşüp depremzedelerin hakkını yiyen hakkını gasp eden hırsızları da unutmadık…Yağma yapan-hırsızlık yapan…O acı günde vatandaşı kapıda bekleten kapı kapı dolandıran…Halk karda kış da bir lokma aşa bir tas suya muhtaç ke…4X4 lerde bilmem ne kurumunun temsilcisi olarak çaka satanları da unutmadık…

Devletin Dairesin de “Kapıda bekle…” “Çık dışarı…” “Sen deprem yaşadın da biz deprem yaşamadık mı” “Bugün git yarın gel…” Bir evrak için bir imza için kapı kapı Milleti dolaştırıp çile çektirenleri de unutmadık…Unutmayacağız da… Unutmayacağız da…Hala taşınma kira ve 10 Bin Tl alamayanları da unutmadık unutmayacağız da…Hangisini sayalım…

Yüce Türk Milletinin yardımlaşma ruhunu asla ve asla unutmayacağız…Milletimiz devletimiz var olsun…Milleti yaşat ki devlet yaşasın…Bunu ise asla unutmayacağız…Malatya her şeye rağmen bulunmaz eşin…Tam 3 yıl geçti… Acı aynı…YIL DEĞİŞTİ…Acı değişmedi… Unutmadık unutmayacağız…Milleti için gece-gündüz sahada olanları, deprem bölgesinde fotoğraf verip paylaşıp yapıp kayıp olanları da unutmadık…Deprem bölgesinde kapı kapı dolaşan Reis’i, Kurum’u…Ve Yavuz’uda unutmadık unutmayacağız…Depremde sahada olan polisi-askeri ve milletinin emrinde olan kamu görevlilerini de unutmadık…Evini barkını bırakıp milletine yardım için koşanları da unutmadık…Devlet millet ebet müddet…Allah bu millete bir daha böyle acı yaşatmasın…Ve devletçe milletçe dirilişimize bu deprem vesile olsun…Erzincan depreminde 8’er çivi…Asrın felaketinde de yükselen şehirler gel de unut…Devlet baba…Güçlü devlet güçlü millet…Unutmadık unutmayacağız…Zor günler bize 2 şeyi öğretti…Birincisi sabır ikincisi ise kimin yanında olduğunu…Deprem değil ihmal öldürdü…Çürük binayı yapanlar ona izin verenler sizi de unuttuk sanmayın unutmadık…

Yaz…Yaz…En uzun gece 21 Aralık değil 6 Şubat…