Turgut Özal elektrik mühendisi olarak çalıştığı 1950 yılında Ayhan İnal ile evlenmiş, ancak iki yıl sonra boşanmıştır. Daha sonra Semra Özal ile tanışmış, 31 Mayıs 1954 tarihinde de evlenmiştir. Bu birliktelikten Zeynep, Efe ve Ahmet isimli üç çocukları olmuştur.

Turgut Özal, 27 Mayıs 1960 darbesinin ardından askere alındı. Terhis olduktan sonra da Devlet Planlama Teşkilatı’nda (DPT) çalışmaya başladı. 1965 Türkiye genel seçimlerinde de Süleyman Demirel’in danışmanı olarak görev aldı. 1971-1973 yılları arasında da Dünya Bankası Sanayi Dairesi’nde danışmanlık yaptı. Bunun yanında Sabancı Holding olmak üzere çeşitli şirketlerde yönetici olarak çalıştı.

Turgut Özal, 1977 Türkiye genel seçimlerinde Milli Selamet Partisi’nden İzmir milletvekili adayı oldu, ancak seçilemedi. Daha sonra 43. Hükümet döneminde Başbakanlık Müsteşarlığı ve Devlet Planlama Teşkilatı müsteşar vekilliği görevlerini yürüttü. 12 Eylül 1980 askeri darbesinin ardından da ekonomiden sorumlu başbakan yardımcılığına getirildi. 14 Temmuz 1982 tarihinde de vazifesinden istifa etti.

Ve herşey işte bu noktada başladı. Turgut Özal, 20 Mayıs 1983 tarihinde Anavatan Partisi’ni kurdu. 1983 Türkiye genel seçimlerinde de 400 kişiden oluşan parlamentoda 211 milletvekili çıkararak tek başına iktidara geldi. Bunun yanında Türkiye Cumhuriyeti’nin yeni başbakanı oldu. 1987 yılında yapılan genel seçimlerde de 292 milletvekili çıkartarak yeniden çoğunluğu sağladı. İktidarda bulunduğu 1983-1991 döneminde Türkiye ekonomisi ortalama yıllık yüzde 5,2 oranında büyüdü.

Tabiki bu dikkatleri üzerine çekmesi için yeterliydi , Turgut Özal, 18 Haziran 1988 günü Ankara Atatürk Spor Salonu’nda Kartal Demirağ isimli saldırgan tarafından düzenlenen suikasttan yaralı olarak kurtuldu. Bu girişim sırasında Özal sağ elinden yaralandı. Turgut Özal’ın başbakanlığı döneminde suikaste uğramasının ardından kürsüde yaptığı konuşmasında “Allah’ın verdiği ömrü ondan başka alacak yoktur. Biz de ona teslim olmuşuzdur.” dedi. Bu onun dirayeti ve dik duruşunu perçinlemişti

Ekonomide serbest piyasa düzenini esas alan yapısal değişim programı Özal hükumeti döneminde uygulamaya konuldu. Turgut Özal, Türkiye’yi ithal ikamesi modelinden ihracat önderliğinde büyüme modeline dönüştürmeyi başarmış ve Türk Ekonomisi rekabete açılmıştır. Bunun yanında Anadolu’nun çeşitli bölgelerinde de pek çok sanayi tesisi kurulmuştur. Turgut Özal, 1989 yılında yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminde aday oldu.. İlk turda 247, ikinci turda 256, üçüncü turda da 263 oy alan Özal, Türkiye Cumhuriyeti’nin 8. cumhurbaşkanı oldu. Bu seçimden akılda kalan ise alışamadık diyenlere, alışırsınız, alışırsınız demesidir. Turgut Özal, 17 Nisan 1993 tarihinde 5 ülkeyi kapsayan 12 günlük Türkistan gezisinden sonra rahatsızlanarak hayatını kaybetti. Cenazesi’ne Türkiye’nin dört bir yanından yüzbinlerce kişi akın etti ve ülkede 3 günlük genel yas ilan edildi. Bunun yanında  “Öldükten sonra beni İstanbul’a defnedin, kıyamete kadar Fatih Sultan Mehmed’in manevi ruhaniyeti altında bulunmak istiyorum” şeklindeki vasiyetine uyularak Vatan Caddesi üzerinde kendisi için hazırlanan anıt mezara defnedildi.

Prof. Dr. Korkut Özal (29 Mayıs 1929, Malatya – 2 Kasım 2016, İstanbul)

İnşaat yüksek mühendisi, iş adamı, yönetici ve siyasetçi olan Korkut Özal, Türkiye Cumhuriyeti’nin 8. Cumhurbaşkanı Turgut Özal’ın kardeşi, siyasetçi Yusuf Bozkurt Özal’ın ise ağabeyidir.

Eğitim ve Meslek Hayatı

1951 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesinden mezun olan Özal, meslek hayatına Devlet Su İşleri’nde başladı. 1956-1957 yılları arasında ABD’de su kaynakları üzerine uzmanlık eğitimi aldı. Daha sonra Ortadoğu Teknik Üniversitesi’nde (ODTÜ) öğretim üyesi olarak ders verdi. 1967 yılında Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı’nın (TPAO) Genel Müdürlüğü görevine atandı. Bu görevinin yanı sıra PETROKİMYA, İPRAŞ ve IPRAGAZ gibi şirketlerin yönetim kurullarına da başkanlık yaptı.

Siyasi Kariyeri

Korkut Özal, 1973 yılında Milli Selamet Partisi’nden (MSP) gelen teklifi kabul ederek siyasete atıldı. 1974’te kurulan CHP-MSP koalisyon hükümetinde ve 1975’teki I. Milliyetçi Cephe Hükümeti’nde Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı olarak görev yaptı. 1977’deki II. Milliyetçi Cephe Hükümeti’nde ise İçişleri Bakanı oldu.

12 Eylül 1980 askeri darbesiyle siyasi hayatına ara verdi. Bu süreçte özel sektörde faaliyet gösteren şirketler kurdu ve üst düzey yöneticilik yaptı.

Ağabeyi Turgut Özal’ın vefatının ardından 1995 yılında yeniden siyasete dönerek Anavatan Partisi’nden (ANAP) İstanbul Milletvekili seçildi. TBMM İçişleri Komisyonu Başkanlığı ve Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı (AGİT) Türkiye Parlamento Grubu Başkanlığı gibi görevlerde bulundu. 1997’de ANAP’tan istifa ederek Demokrat Parti’nin Genel Başkanlığına seçildi. Bu görevi 2001 yılına kadar sürdürdü.