Bir araya geliş amaçları dürüstlük, adalet ve ahlak olmayanların kurduğu o gölge dünyada, doğrunun yeri hiçbir zaman olmamıştır, olamaz da. Hırsızlar, üçkağıtçılar ve dümenciler... Kendi aralarında ne kadar büyük yeminler ederlerse etsinler, aralarında tek bir \"doğru\" adamı bile barındırmazlar. Çünkü doğru insan, o karanlık çarkın dişlileri arasına sıkışmış bir çakıl taşı gibidir; sistemi yavaşlatır, dengesini bozar ve en nihayetinde o çarkı kırar.
Karanlığın Aynası: Neden Korkarlar?
Bu gayrimeşru ya da ahlaksız ortaklıkların temelinde güven değil, karşılıklı açıkları bilmenin verdiği zorunlu bir sadakat yatar. Herkesin birbirinin kirini bildiği bir sofrada, elini o kire bulaştırmamış birinin varlığı dümenciler için büyük bir tehdittir.
-
Ayna Etkisi: Doğru adam, netliğiyle etrafındaki eğriliği görünür kılar. Onun varlığı, diğerlerinin ne kadar çürüdüğünü yüzlerine vuran sessiz bir aynadır.
Öngörülemezlik: Bir hırsız, başka bir hırsızın ne yapacağını az çok tahmin edebilir; çıkarları doğrultusunda hareket edecektir. Ancak doğru bir adamın hamleleri, menfaat hesaplarına göre şekillenmediği için bu yapılar için tehlikeli ve öngörülemezdir.
Sistem Hatası: Kurulan tezgahlar, söylenen yalanlar ve çevrilen dümenler ancak herkes tiyatroya sadık kalırsa yürür. Doğru adam ise doğası gereği rol yapamaz, ilk çatlakta gerçeği haykırır.
Dışlanmak, Bir Şeref Madalyasıdır
Eğer hırsızların, düzenbazların ya da arkadan iş çevirenlerin olduğu bir ortamda dışlanıyorsanız, hakkınızda dedikodular üretiliyor ve sistemin dışına itiliyorsanız; bu sizin eğriliğinizden değil, bükülmez doğruluğunuzdandır.
Kurtlar sofrasında pay kapmaya çalışanlar, aralarındaki o \"doğru\" figürü el birliğiyle tasfiye ederler. Önce sessizce uzaklaştırırlar, olmazsa iftiralarla itibarsızlaştırmaya çalışırlar. Çünkü bilirler ki, temiz bir kumaş kirli yamalarla tutturulamaz.
Sözün Özü: Eğri cetvelden doğru çizgi çıkmaz. Dünyanın tüm dümencileri bir araya gelse, aralarından bir tane bile doğru adam çıkaramazlar; çıkana da yaşama şansı tanımazlar. Doğru adamın o sofradan kovulması, onun için bir kayıp değil, asaletinin tescilidir. Karanlık, ışığı asla sevmez; çünkü ışık, karanlığın varoluş nedenini yok eder.
YORUMLAR