Nöbetçi Eczaneler
Google’da haber kaynağınız olarak ekleyin
Acı haberi ilk aldığımda sessizliğe büründüm…Adnan Ağca verdi o acı haberi…
ıllarca aynı yolda yürüdüğünüz, acıyı ve tatlıyı paylaştığınız, ağabey-kardeş hukukuyla bağlandığınız bir büyük dava adamını uğurlamak; sadece bir dostu bir ağabeyi kaybetmek değil, bir devrin canlı şahidine veda etmektir…
“Reis oldu mu bizi bırakıp gitmek?”
Reis’i Oral Çelik’i anlatmak, sadece bir ismi ya da bir başkanı anlatmak değildir… O; mahalledeki ocaktan gurbetteki çileye, yurt içinden yurt dışına uzanan çetin bir mücadelenin tam ortasında, omuzlarında bir neslin yükünü taşımış bir yiğitti. ..Az konuşan ama duruşuyla çok şey anlatan, fırtınalı yıllarda bile zarafetini ve mertliğini kaybetmeyen sade bir devdi…
Malatyaspor sevdasıyla memleketine hizmet ederken de, Ülkü davasıyla Türk milletine adanırken de çizgisinden milim sapmadı. Yıllarca ailesinden, sevdiklerinden, yuvasından uzak kalmayı göze aldı; çünkü onun için vatan ve dava her şeyin üzerindeydi…Bunu anlamayanlar bilemezler ki…
Aramızdaki o özel bağ, her baba yiğide nasip olmayacak türdendi…
“O bana başkan derdi, ben ona reis…”
Birlikte geçen yıllar boyunca tek bir gün bile birbirini incitmeyen, kırıp dökmeyen iki gardaş, iki vatan sevdalısı… Vatan sevdası uğruna çocukluğunu, gençliğini, rahatını ve sevdiklerini feda edenlerin dilinden ancak yine o bedeli ödeyenler anlar…
Yükün ne kadar ağır, davanın ne kadar büyük olduğunu anlamayanlara sitem etmek yerine, sükûtu ve vefayı seçen o soylu duruş, bu kubbede hoş bir seda olarak kalacak…
Şimdi aramızdan ayrıldı reis. Ardında lekesiz bir isim, unutulmayacak bir dostluk ve davasına adanmış bir ömür bıraktı. O görevini tamamladı, nöbetini devretti ve asıl sahibine kavuştu…
Ruhu şad, mekânı cennet, makamı âli olsun…Bugün Zafer Bayramı 30 Ağustos…Reis’in ölüm günü…
Nur içinde yat Reis; bıraktığın yiğitlik, mertlik mirası ve hürmetle hatırlanacak adın bu millete yadigar kaldı…Reis…
Çileli yıllar, ödenen bedeller bizi bize bırakmadık Reis…
