İnsanların birbirleriyle olan ilişkilerindeki kavram karmaşasını, menfaatleri, sevgi gösterileriyle süsleme çabası, bambaşka karmaşık tutkuların sevgi çatısında yansıtılmaya çalışılması...
Bitkiler dünyasına dokunduğumuzda da durumumuz pek farklı değil: ''Çiçekleri çok severim illa masamda yer vermeliyim'' deyip, koparıp vazoluk yapanlar mı; yoksa kendi doğasında bakımını üstlenecek cesarette olanlar mı...
Sevgi hangisinde, hangimizde, kimde, nerede gibi bu çağda karşılığını pek fazla bulamayacağını düşündüğüm sorgulamalara girmeyi düşünmüyorum ama hep birlikte var olabileceğimiz bir yer elbette mümkün.
Neresi mi?
İhtiras, rekabet, kıskançlık ve ego gibi kavramlardan belirli ölçülerde arınabilmiş, mesafesini koruyabilmiş kalpler, kalplerimiz...
Dökülen, yıpranan, setlerin ardında kalan hatta bazen gürültülerin arkasında kendi sesini duyuramayan, zaman zaman çookk gerilere düşen insanlığımız...Onuda hatırlamalı tabi.
İNANÇ KARA ÖLMEZTOPRAK / DİVANYOLU / 7. İstasyon
YORUMLAR