Yerel Siyasetin Kalbi: Akçadağ Şeytan Çarşısı
Rahmetli Turgut Özal’ın \"Siyaseti git Akçadağ’da Şeytan Çarşısı’nda öğren gel\" sözü boşuna söylenmemiş; burası sadece sekiz dükkan sağda, sekiz dükkan solda mütevazı bir sokak değil, adeta üstü açık bir siyaset akademisi.
Yazının sunduğu zengin malzeme ve halkın nabzı üzerinden öne çıkan temel başlıklar:
-
İsimler Değişir, Hafıza Kalır: Belediye yönetiminin çarşının adını \"Zeytin Dalı\" olarak değiştirmesine rağmen halkın hafızasında buranın hâlâ \"Şeytan Çarşısı\" olarak kalması, yerel kültürün ve toplumsal kimliğin tepeden inme kararlarla silinemeyeceğinin en somut örneği.
Sabah Çayıyla Başlayan Kulisler: Saniyesinde seçim kazandırıp saniyesinde kaybettiren bu mekân; bakanların, milletvekillerinin ve belediye başkanlarının kaderinin çizildiği, halkın doğrudan eleştirisini yönelttiği mikro bir parliamentoyu andırıyor. Ömer Işık’ın \"Burada çay içmeyen, iki lafın belini kırmayan 'Ben siyasetçiyim' demesin\" sözü, halktan kopuk siyaset anlayışına doğrudan bir rest niteliğinde.
Gazeteciye Dostça Uyarı ve Sorumluluk: Akçadağ insanının basına verdiği değer kadar, ondan beklentisi de yüksek. Gazeteciye yapılan \"Hak etmeyene değerinden fazla paye verme\" uyarısı, toplumun kalemi elinde tutanlardan vizyon ve duruş beklediğini net bir şekilde gösteriyor.
Somut Yerel Sorunlar (Sokaktaki Gerçeklik): Siyaset kulislerinin yanında halkın günlük mağduriyetleri de Şeytan Çarşısı’nın ana gündemi. Deprem konutları yükselirken ana caddedeki dükkanların ve binaların önüne çekilen duvar gibi bürokratik engeller, çarşı esnafının yetkililere sesini duyurmak istediği en sıcak konu.
Akçadağ’daki bu canlı doku; halkı yok sayan anlayışa karşı yerel bilincin ne kadar diri olduğunu, Malatya ve Türkiye siyasetinin yönünün önce bu küçük ama etkisi büyük çarşılarda şekillendiğini bir kez daha kanıtlıyor.
Ümit Karakuş ve Osman Güde'nin sözleri...Bakalım kalemimiz daha neleri yazacak...Bugünlük bu kadar...
Siyasi sahnede olsalar da Akçadağ bazı isimleri silmiş bile...
YORUMLAR