ABD’den 4 milyar dolara varan F-16 Viper modernizasyonu, F-35 hamleleri, gelişmiş mühimmatlar ve Black Hawk helikopter tedarikleri; yetmezmiş gibi Tel Aviv ile imzalanan 3 milyar avroluk "Aşil Kalkanı" hava savunma anlaşması... Atina, kendi halkının refahını ve bölgenin huzurunu, sınır ötesindeki güç odaklarının ve silah lobilerinin çıkarlarına kurban etme yolunu seçmiş görünüyor.
Başkalarının Aklıyla Savaş Senaryoları
Yunanistan’ın tarih boyunca düştüğü en büyük hata, arkasına aldığı küresel güçlerin gölgesine güvenerek Türkiye’ye meydan okuma illüzyonuna kapılmasıdır. Dün başkalarının kışkırtmasıyla Anadolu macerasına atılanların sonunun ne olduğunu tarih kitapları çok net yazmaktadır. Bugün de ABD silahlarına, F-35 vaatlerine veya İsrail ile yapılan milyarlarca avroluk savunma paktlarına güvenerek Türkiye’yi baskı altına alabileceğini sananlar, büyük bir basiretsizlik içindedir.
Televizyon ekranlarında Türkiye'yi hedef alan provokatif senaryoları tartışmak, ekran başındaki yorumcular için kolay olabilir. Ancak gerçek saha, klavye ve stüdyo stratejilerine benzemez. Türkiye; yerli ve milli savunma sanayisi, İHA/SİHA teknolojileri, katmanlı hava savunma sistemleri, Donanması ve tecrübeli ordusuyla bölgesinde geçilmesi imkansız bir güçtür.
Diplomasinin Sabrı ve Caydırıcılığın Sınırı
Türkiye, Lozan ve Paris Antlaşmaları başta olmak üzere uluslararası hukukun getirdiği yükümlülüklere her zaman sadık kalmış, Ege’yi bir barış denizi yapma iradesini defalarca göstermiştir. Gayri askeri statüdeki adaların silahlandırılmasına ve Ege’deki oldubittilere gösterilen sabır, Türkiye'nin zayıflığından değil, devlet aklından ve barışa verdiği değerden kaynaklanmaktadır.
Ancak unutulmamalıdır ki; Türk milletinin sabrının da, devletin diplomatik nezaketinin de bir sınırı vardır. Kendi güvenlik mimarisini Türkiye düşmanlığı üzerine kuran ve sınır hatlarında çılgınlık arayışında olanlar, olası bir kriz anında Türkiye’nin nasıl bir caydırıcı güce, stratejik akla ve askeri kararlılığa sahip olduğunu çok iyi tartmalıdır.
Yanlış Hesabın Ağır Bedeli
Atina yönetimi için yol yakınken gerçeklerle yüzleşme vaktidir. İsrail’in bölgesel felaket getiren politikalarına eklemlenmek ya da ABD silah depolarının müşterisi olmak Yunanistan’a güvenlik getirmez. Türkiye gibi köklü bir devlet geleneğine ve bölgenin en güçlü ordusuna sahip bir komşuyla husumet gütmek, Atina için sonu hezimetle bitecek bir macera arayışından ibarettir.
Eğer karşı kıyıdakiler akıllarını başlarına toplamaz, uluslararası antlaşmaları ihlal etmeyi sürdürür ve bir sıcak çatışma çılgınlığına girişirlerse; Türkiye’nin cevabı sadece taktiksel bir savunma olmayacaktır. Türk ordusunun bir gecede neleri değiştirebileceğini, stratejik dengelerin nasıl altüst olacağını hesaplayamayanlar, tarih önünde bunun bedelini çok ağır öderler.
Yunanistan için tek akılcı yol: Sırtını dayadığı güçlerin kışkırtmalarından sıyrılmak, Türkiye’nin uzattığı dostluk elini tutmak ve Ege’de kendi sonunu hazırlayacak maceralardan derhal vazgeçmektir. Aksi halde, tarihten ders almayanlar için tarih tekerrür etmekten çekinmeyecektir. Ve...Fotoğrafa bakın...Ayağımın altındaki sizin tankınız...Hani 1974'de Türk Askerini görünce kaçarken bırakıp arkanıza dahi bakmadığınız o tank...
YORUMLAR